وقتی صحبت از خطرات شغلی در دندانپزشکی میشود، اغلب به کمردرد، گردندرد یا خستگی چشم فکر میکنیم؛ اما یکی از حواس پنجگانه دندانپزشکان در سکوت (یا بهتر است بگوییم در سروصدا) در حال آسیبدیدن است. گزارش جدید منتشرشده در «Dentistry.co.uk» هشدار میدهد که «کمشنوایی ناشی از سروصدا» (NIHL) تهدیدی جدی برای تیم دندانپزشکی محسوب میشود.
چه مواردی به دندانپزشکان ممکن است اسیب برساند؟
محیط دندانپزشکی مملو از صداهایی با فرکانس بالاست. صدای وزوز دستگاههای جرمگیری و مکش مداوم ساکشنها، صدایی ایجاد میکنند که اگرچه ممکن است همیشه گوشخراش به نظر نرسد، اما در درازمدت آزار دهنده است.
قرارگرفتن طولانیمدت در معرض این صداها، سلولهای مویی حلزون گوش را تخریب میکند. این آسیب معمولاً تدریجی و بدون درد است و زمانی فرد متوجه آن میشود که دچار افت شنوایی دائم یا «وزوز گوش» شده است.
راهکار سکوت نیست!
چالش اصلی در محافظت از شنوایی دندانپزشکان، نیاز به برقراری ارتباط با بیمار و دستیار است. استفاده از پلاکهای گوش فومی معمولی، تمام صداها (ازجمله صدای صحبتکردن) را قطع میکند که در محیط درمانی خطرناک است.
راهحل پیشنهادی کارشناسان، استفاده از «محافظهای شنوایی فیلتردار» است. این گوشیهای پیشرفته، شدت صداهای با فرکانس بالا (مانند صدای دریل) را کاهش میدهند، اما به صداهای گفتاری اجازه عبور میدهند. بدینترتیب دندانپزشک میتواند بدون آسیبدیدن گوش، با بیمار خود گفتگو کند.
